|
VIER MOEIZAME OPERATIES
Van links naar rechts; Montgomery, Eisenhower en Tedder.
Opperbevelhebber Eisenhower was danig teleurgesteld in Montgomery. Deze had op 6 juni eigenlijk Caen al in moeten nemen. Maar de geplande reserves
kwamen maar mondjesmaat aan wal. Montgomery deed zijn eerste aanval op 10 juni om het bruggenhoofd verder uit te breiden. Onder de naam 'Operation Perch' werd de aanval rond Caen ingezet.
Ondanks ondersteunend vuur van twee kruisers en een slagschip vorderde de 50ste divisie maar traag. Door de zware verdediging van het elite-korps Panzer Lehr en de
12de SS-Pantserdivisie (Hitlerjugend) liep elke aanval stuk. Tegenaanvallen van de Duitsters op 11 juni brachten enorme schade teweeg onder de Britse troepen. Op 12 juni werden meer
Britse troepen in de strijd geworpen. De 7de Pantserdivisie zou verder naar het westen trekken. Het was de bedoeling via Villers-Bocage een doorbraak naar het zuiden van Caen te bewerkstelligen.
Met een grote omweg draaide de 7de Pantser Divisie achter Tilly-sur-Seulles langs en zakte naar het zuiden via Livry. Hier vandaan ging het op Villers-Bocage aan. De Britse troepen ondervonden weinig tegenstand. Op 13 juni werd enkele kilometers na Villers-Bocage, op de N175,
vlak voor 'Heuvel 213' haltgehouden door de 7de Divisie. Plotseling verscheen een eskader van het sSSPzAbt 101, met hun Tigers tanks. Deze groep had zich schuil gehouden en lagen perfect in hinderlaag. De groep stond onder aanvoering van SS-Hauptsturmfuhrer Michael Wittmann.
  
SS-Hauptsturmfuhrer Michael Wittmann en het graf van hem en zijn bemanning
Deze opende als eerste het vuur met zijn 88mm kanon en schakelde de achterste Cromwell uit. De terugweg was nu geblokkeerd.
Wittmann reed vervolgens langs de file van tanks en schoot op elk voertuig dat daar stilstond of begon te bewegen. Er werden in korte tijd vijfentwintig tanks, veertien halftracks en veertien brenguncarriers vernietigd.
Toen Wittmann wederom wilde rondkeren voor nog een aanval werd zijn tank vernietigd door een Sherman Firefly die in hinderlaag lag. Deze zag Wittmann via een spiegelende winkelruit naderen en schoot op het juiste moment.
Wittmann en bemanning ontkwam met getrokken pistolen. Wittmann ontving hiervoor het Zwaard aan zijn Ridderkruis met Eikenbladen, en werd hiermee de hoogst gedecoreerde Duitse tankcommandant. Op 8 augustus 1944 werd de nieuwe
Tiger van Wittmann wederom uitgeschakeld, nu door een Sherman Vc Firefly van 3 Troop, A Squadron, Northamptonshire Yeomanry (tank 12) bij St. Aignan de Cramesnil (al zijn er ook bronnen die spreken over een raket van een Britse Typhoon). De gehele bemanning kwam om en werden naast de weg begraven waar ze in 1983 pas werden gevonden en geindentificeerd.
De stoffelijke resten zijn nu begraven in 'La Cambe' (zie 'Duitse Pagina). Diezelfde 8ste augustus werden door de Typhoons in totaal 135 Duitse tanks verwoest!
Bang voor nog meer verliezen onder de 7de Divisie, werd besloten terug te trekken in de nacht van 14 op 15 juni. De volgende operatie, 'Operation Epson', ging van start op 26 juni 1944. Nu werd het 8ste Korps ingezet. Doel was ook nu weer
via het westen en het zuiden Caen te omsingelen. Om dat te bewerkstelligen moest 'Heuvel 112' (15 kilometer ten noorden van Villers-Bocage) veroverd worden. Een tweede fase zou dan over de rivier de Orne voeren. Helaas door de zware tegenstand van
de Duitse troepen moest 'Heuvel 112' op 29 juni weer verlaten worden. 'Operation Epson' werd verder geannuleerd.
Het monument op 'Heuvel 112', een Churchill tank.
Na twee mislukte operaties om Caen te omsingelen, besloot Montgomery de stad vanaf drie kanten te bestromen. Met de nieuwe naam, 'Operation Charnwood'
werd op 4 juli een aanval op het vliegveld ten zuid-westen van Caen ondernomen. De Canadese troepen hadden vier dagen nodig om de hardnekkige 12de SS-Pansterdivisie te verdrijven. Ter ondersteuning van de operatie werd op 7 juli 2000 ton bommen op Caen geworpen. Hierbij kwamen 3000 burgers om en werd de stad nagenoeg geheel verwoest.
De verwoesting en de Duitse tegenstand vertraagde de opmars door Caen enorm. Op 8 juli bereikten de Canadese 3de Divisie het centrum. Maar toen waren de Duitsers zich al bezig terug te trekken.
Om het gebied ten zuiden van Caen in te nemen werd een nieuw offensief bedacht. Op 18 juli ging 'Operation Goodwood' van start. Na een bombardement van 2000 ton bommen op de stellingen van de Duitse troepen, trokken de Britse en Canadese troepen naar het zuiden op. Na een terreinwinst van
slechts 9 kilometer liep de uitbraak hopeloos vast in een chaos van kapotte voetuigen. Het 8ste Korps verloor die dag 220 tanks aan het goed georganiseerde Duitse anti-tank geschut. Op 19 juli werd de aanval voortgezet. Helaas begon het toen te regenen en liep 'Operatie Goodwood'
vast in de modder en prut.
DE UITSCHAKELING VAN ERWIN ROMMEL
Voor jachtvliegtuig piloten van de geallieeerde luchtmacht
was het een 'business as usual' op maandag 17 juli 1944.
Uitkijken naar Duitse troepen en deze beschieten en
bombarderen. Iedere dag sinds de invasie van Normandië waren
al duizenden voertuigen op de Franse wegen vernietigd. Die
middag vertrekt Generalfeldmarschall Erwin Rommel rond de klok
van vier uur in zijn Horch stafwagen het hoofkwartier van SS
Oberstgruppenfurher Josef Dietrich, Commandant van het 1ste SS
Panzer Corps, te Pierre-sur-Dives.
Generalfeldmarschall Erwin Rommel
in zijn stafwagen.
Via de D4 ging de rit door Livarot. Rommel had haast,
overal braken de geallieerden nu door. Door de constante
aanvallen van de vliegtuigen waren de wegen regelmatig
geblokkeerd door brandende wrakken. Door het omrijden kwam Rommel
pas rond 6 uur die middag in Livarot aan. Ondanks het gevaar
vervolgde de stafwagen de weg naar Vimoutiers over de N179. Op
dat moment vlogen acht Spitfires van het 602 Squadron in de
buurt. Twee Spitfires buigen af als ze de stafwagen zien
rijden. Squadron Leader J.J. Le Roux, DFC (met 23½
neergeschoten vijandelijk toestellen achter zijn naam), neemt
de stafwagen onder vuur. Met enorme dreunen slaan de kogels in
de stafwagen. De chauffeur wordt zwaar gewond als een granaat
zijn arm verwoest. Rommel raakt gewond aan het gezicht en
breekt op drie plaasten zijn schedel. De wagen kan niet meer
onder controle gehouden worden door chauffeur Daniel. Deze
schiet de berm in, raakt een boom en slaat over de kop. Rommel
wordt bewusteloos uit de wagen geslingerd. Er wordt voor zijn
leven gevreesd, maar Rommel overleeft deze aanslag. Daniel, de
chauffeur overlijdt dezelfde nacht.
Rechts op de foto is de plaats
waar Rommel de berm in vloog.
De plaats is nog steeds te vinden waar de stafwagen de
bomen in vloog. Volg de weg N179 naar Vimoutiers vanaf
Livarot. Even voorbij Ste-Foy-de-Montgommery verschijnt aan de
rechterkant van de weg het, zogenaamde, poortwachterhuis van
het landgoed Usine Laniel. Direct daar aan de overkant van de
weg raakte de stafwagen in de berm.
WAT IS ER NOG TE VINDEN ROND CAEN
Wat men beslist niet mag overslaan in Caen is het 'Le Memorial de Caen' (duidelijk aangegeven op de rondweg rond Caen). Het is geen 'oorlogsmuseum', eerder een museum vol geschiedenis over de Twintigste Eeuw.
 
Le Memorial de Caen, met rechts een replica Typhoon in de entreehal
Er is een theater waar in een 'split-screen' opstelling de inscheping van de Geallieerden te zien is, met aan de andere kant de voorbereiding van de verdediging door
de Duitsers van Normandië. Een ervaring die men niet licht vergeet. Lachende mannen die een onzekere toekomst tegemoet gaan, hoevelen zullen er niet meer terug keren?
Typhoon monument in Noyers-Bocage
Verder kan men de N175 afzakken naar Noyers-Bocage ongeveer 15 kilometer ten zuiden van Caen. Hier is een groot monument ter nagedachtenis aan de Typhoon Squadrons, en hun omgekomen bemanningen, die hier hun dodelijke lading op de Duitse troepen deed neerdalen. Het monument bestaat uit drie zwart marmeren
pijlpunten met aan de achterzijde panelen met 150 namen van piloten, die in de periode mei-augustus 1944 omkwamen in Normandië.
Voor het vervolg van de doorbraak, klik 'HIER'.
Keer terug naar boven
GA TERUG
|
